طلاق در قانون مدنی ایران (مواد ۱۱۴۳ تا ۱۱۴۸) بر دو قسم است: الزامی و رجعی. در طلاق رجعی مرد می تواند در ایام عده رجوع کند و نیازی به صیغه جداگانه نیست اما در طلاق مستقیم مرد دیگر حق رجوع ندارد.
*در موارد زیر طلاق صحیح است:
1. طلاقی که قبل از نزدیکی واقع شود
2. طلاق یائسگی
3. طلاق خله و مبارک مادامی که زن به عوض متوسل نشده باشد.
مقصود از طلاق خلع این است که زن به دلیل کراهتی که نسبت به مالی که به شوهرش می دهد، شوهرش را طلاق دهد و طلاق مبارکی به این معناست که کراهت از طرف طرفین باشد، اما در این صورت، مبادله نباید بیشتر شود. مبلغ مهریه بودن
4. طلاق سوم که بعد از سه عقد متوالی واقع می شود، اعم از اینکه نکاح ناشی از ازدواج مجدد باشد یا حاصل ازدواج جدید.
بر این اساس نه در قانون مدنی و نه در سایر قوانین نشانه ای از مفهوم طلاق توافقی دیده نمی شود، اما آمارها نشان می دهد که بیش از 30 تا 40 درصد طلاق ها طلاق توافقی است. دلیل این امر را می توان از یک سو در تمایل زوجین به پرهیز از دعوا، جنجال، برخورد، واکنش های بی دلیل و اتلاف وقت بیشتر در دادگاه دانست و از سوی دیگر به نظر می رسد زنانی که با کاستی های قانونی ایران مواجه هستند و ... مشکلات فراوان در راه برنامه ریزی با تقاضای طلاق مواجه شده اند، دست به ابتکاری زده اند که محصول طلاق توافقی است.
در این روش جدید طلاق، در خصوص حقوق مالی زن از قبیل مهریه، جهیزیه و ... موضوع حضانت و ملاقات فرزندان با توافق و تفاهم طرفین تصمیم گیری می شود و این توافق در قید می شود. حکم دادگاه صادر می شود و اجرای قانونی آن تضمین می شود.
در خصوص مبناي حقوقي اين نوع طلاق، لازم به توضيح است كه از آنجايي كه در طلاق توافقي، خواهان مي تواند زوج يا زوجه باشد، بايد بين دو حالت تمايز قائل شد: اگر خواهان زن و شوهر باشد، مبناي قانوني آن مي تواند باشد. ماده 1133 قانون مدنی محسوب می شود. که می گوید «مرد هر وقت بخواهد می تواند زن خود را طلاق دهد». و اگر زن بخواهد قضات دادگاه طلاق توافقی را با ماده 1146 مطابقت می دهند که به طلاق اشاره می کند: «طلاق آن است که زن به دلیل کراهت از مالی که به او می دهد از جمله آن که شوهر خود را طلاق دهد. مال مورد نظر همان یا معادل مهر یا بیشتر یا کمتر از مهر است.
طلاق در قانون مدنی ایران (مواد ۱۱۴۳ تا ۱۱۴۸) بر دو قسم است: الزامی و رجعی. در طلاق رجعی مرد می تواند در ایام عده رجوع کند و نیازی به صیغه جداگانه نیست اما در طلاق مستقیم مرد دیگر حق رجوع ندارد.
*در موارد زیر طلاق صحیح است:
1. طلاقی که قبل از نزدیکی واقع شود
2. طلاق یائسگی
3. طلاق خله و مبارک مادامی که زن به عوض متوسل نشده باشد.
مقصود از طلاق خلع این است که زن به دلیل کراهتی که نسبت به مالی که به شوهرش می دهد، شوهرش را طلاق دهد و طلاق مبارکی به این معناست که کراهت از طرف طرفین باشد، اما در این صورت، مبادله نباید بیشتر شود. مبلغ مهریه بودن
4. طلاق سوم که بعد از سه عقد متوالی واقع می شود، اعم از اینکه نکاح ناشی از ازدواج مجدد باشد یا حاصل ازدواج جدید.
بر این اساس نه در قانون مدنی و نه در سایر قوانین نشانه ای از مفهوم طلاق توافقی دیده نمی شود، اما آمارها نشان می دهد که بیش از 30 تا 40 درصد طلاق ها طلاق توافقی است. دلیل این امر را می توان از یک سو در تمایل زوجین به پرهیز از دعوا، جنجال، برخورد، واکنش های بی دلیل و اتلاف وقت بیشتر در دادگاه دانست و از سوی دیگر به نظر می رسد زنانی که با کاستی های قانونی ایران مواجه هستند و ... مشکلات فراوان در راه برنامه ریزی با تقاضای طلاق مواجه شده اند، دست به ابتکاری زده اند که محصول طلاق توافقی است.
در این روش جدید طلاق، در خصوص حقوق مالی زن از قبیل مهریه، جهیزیه و ... موضوع حضانت و ملاقات فرزندان با توافق و تفاهم طرفین تصمیم گیری می شود و این توافق در قید می شود. حکم دادگاه صادر می شود و اجرای قانونی آن تضمین می شود.
در خصوص مبناي حقوقي اين نوع طلاق، لازم به توضيح است كه از آنجايي كه در طلاق توافقي، خواهان مي تواند زوج يا زوجه باشد، بايد بين دو حالت تمايز قائل شد: اگر خواهان زن و شوهر باشد، مبناي قانوني آن مي تواند باشد. ماده 1133 قانون مدنی محسوب می شود. که می گوید «مرد هر وقت بخواهد می تواند زن خود را طلاق دهد». و اگر زن بخواهد قضات دادگاه طلاق توافقی را با ماده 1146 مطابقت می دهند که به طلاق اشاره می کند: «طلاق آن است که زن به دلیل کراهت از مالی که به او می دهد از جمله آن که شوهر خود را طلاق دهد. مال مورد نظر همان یا معادل مهر یا بیشتر یا کمتر از مهر است.
آیا برای مهاجرت وکیل لازم است؟